Als voormalig zwart schaap is mijn antwoord op deze vraag…

1) Omdat we leven in een “doe maar normaal dan doe je al gek genoegmaatschappij”…

2) Omdat ik lang, lang, lang geleden blijkbaar liever geaccepteerd wilde worden om wie ik niet ben in plaats van afgewezen te worden om wie ik werkelijk ben. Ik was het behoorlijk zat na een verleden van pesten en misbruik…

3) Omdat als ik mijn waarheid sprak ze me altijd aan zaten te kijken alsof ik van een andere planeet kwam…

4) Omdat ik ook graag verbinding wilde ervaren, we zijn immers kuddedieren toch?

5) Omdat ik als vervolg op punt 4… bang was voor afwijzing en dat schijnt 1 van de grootste angsten te zijn van de mens, als je buiten de kudde valt ga je eraan… Ja in de natuur werkt het wel zo ja, maar heb jij hoeven dan? Ik niet.

6) Omdat ik een copycat was en ik was zo versmolten met mijn masker dat ik niet eens meer wist dat het een masker was…

Kortom anders zijn in een maatschappij waarin we leven in een kudde is best wel een dingetje!

En dan zeggen mensen die zich daar niet in herkennen, iedereen is anders niemand is hetzelfde!

True!

Maar als anderen vinden dat je anders bent dan voel je je wel behoorlijk anders hoor. Dan hoor je er niet bij, je valt buiten de boot, je bent de vreemde eend in de bijt, het 3e wiel of 5e wiel aan de wagen, het buitenbeentje etc. etc. you got me!

Doordat anderen mij als verkeerd zagen ben ik mezelf als verkeerd gaan zien en ben ik me verkeerd gaan voelen samen met vele, vele anderen.

Oh ja de mensen die het de vorige keer veel tekst vonden, bespaar je de moeite van het lezen, zonde van je tijd.

Zoals ik al eerder zei, het is je verhaal of het is het niet.

Je hoeft het niet te lezen, het mag. Ik heb er geen boodschap aan als je dat vindt, ik schrijf het namelijk niet voor jou.

Ok ik ga weer verder want ik weet dat er mensen vol spanning zitten te wachten op het vervolg…

Waar was ik?

Oh ja!

Als zwart schaap kan je het eigenlijk nooit goed doen. Je bent teveel van het goede of teveel van het verkeerde, waardoor je op een bepaald moment denkt, nou dan doe ik wel niets meer dan kan ik het ook niet meer fout doen, met alle gevolgen van dien.

Dat heb ik ook gedaan en toen werd ik ziek, geestelijk en lichamelijk.

Ik zat gevangen in mijn eigen kooitje terwijl het deurtje gewoon open stond maar dat had ik op een gegeven ogenblik niet eens meer door van ellende.

Veilig en vertrouwd in mijn comfortzone maar wel dood- en doodongelukkig en op een gegeven ogenblik meer dood dan levend.

In een keurslijf geduwd om aan de verwachtingen van anderen te voldoen.

Maar waarom eigenlijk?

Om erbij te kunnen horen?

Waarbij?

Om verbinding te kunnen ervaren? Om op te kunnen gaan in de massa?

1 op 1 heb ik mooie vriendschappen gekend, absoluut maar ik had een gruwelijke hekel aan groepen door mijn pestverleden.

Laatst las ik een mooie quote “als je achter de kudde aanloopt” dan loop je altijd in de stront van een ander…

Zou dat al die shit verklaren in mijn leven?! 😉

Geintje tussendoor!

Maar precies dat dus!

Herkenbaar?

Ben je daar ook totaal klaar mee?

Heb je ook geen zin meer om gefixt te zijn om te fitten om erbij te kunnen horen? Of om jezelf te upgraden of te downgraden?

Ben je het zat? Zatter dan zat? Zat om het zat te zijn? Of erger dan dat?

“Create a life that feels good on the inside not one that just looks good on the outside!”

Ben je ook moe van alle rollen die je gespeeld hebt omdat je eigenlijk gewoon een script aan het afwerken bent keer op keer?

Verdien jij een oscar voor je acteertalent?

Terwijl je als het er echt op aankomt met veel pijn en moeite een paar zinnen eruit weet te persen nadat je hoofd overuren heeft gemaakt omdat je echt niet weet wat je moet zeggen?

Want de keren dat jij aangekeken bent alsof je van een andere planeet kwam en je niets anders kon doen dan schaapachtig te lachen zijn niet meer op 1 hand te tellen?

Maar wat er toen in je hoofd gebeurde dat was alles behalve lief?

En eigenlijk ben je best wel mensenschuw en leef je het liefst als een kluizenaar?

Maar je verlangt natuurlijk ook naar verbinding anders ga je gebukt onder eenzaamheid toch?

Noemen mensen je mysterieus en ongrijpbaar?

Omdat mensen geen hoogte van je krijgen omdat je je als een kameleon overal doorheen weet te navigeren?

Of ben je een ware copycat?

Een diehard pleaser? Of player? Of

allebei?

Ja, dat is hard werken hè?

Je moet toch wat om verbinding te ervaren?

Maar ondertussen ben je wel doodongelukkig zeker en alsnog verdomd eenzaam?

Of ben je net als ik was, zo versmolten met je masker dat je niet eens meer weet dat het een masker is?

En ondertussen walg je van jezelf?

Dat is niet zo gek als je jezelf totaal verloochent hè?

Maar je kan het op de een of andere manier nooit goed doen?

Het is echt altijd teveel van het goede of teveel van het verkeerde? Of allebei?

Herkenbaar?

Misschien voel je je wel betrapt en denk je nu wtf?

Ik ken jou!

Ik ben jou!

Nou ja ok, ik was jou ooit…

Been there! Done that!

We leven in een “doe maar normaal dan doe je al gek genoeg maatschappij” toch?

Dat betekent dus dat ik normaal moet doen.

Ik doe precies wat er van mij gevraagd word, ik doe normaal!

U vraagt, wij draaien!

Ik trommel weer op het ritme van mijn eigen drum en loop de andere kant op. 

Als er 1 schaap over de dam is dan volgen er meer toch? In dit geval een zwart schaap 😉

Wat ik net al zei ooit wilde ik liever geaccepteerd worden om wie ik niet was in plaats van afgewezen te worden om wie ik werkelijk ben.

Nu mogen ze me afwijzen om wie ik werkelijk ben in plaats van me nog 1 seconde langer te accepteren om wie ik niet ben.

Ik heb geen masker meer. Ik heb niet meer het verlangen om gefixt te zijn om te fitten of mezelf te upgraden of te downgraden.

De ene dag voel ik me geweldig, de andere dag voel ik me een wrak maar elke dag ben ik mezelf en dat is onbetaalbaar!

Dat is goud waard!

Ik gun dat de hele wereld!

Laatst zei iemand tegen mij dus jij hebt nooit jezelf kunnen zijn?

Nope! Dat is correct!

Ik leed aan de “ik mag mezelf niet zijn stoornis” die hadden ze in de DSM moeten zetten.

Maar dat is nu klaar want ik ben er klaar mee!

En als ik ergens klaar mee ben…

Ik heb mezelf getransformeerd van het wrak achter het masker tot een magische powervrouw!

En magie dat vertaal ik niet naar tovenarij maar naar het magisch aantrekken in je leven van wie of wat bij je hoort want alles is energie!

En ik heb mezelf getransformeerd van zelfhaat naar onvoorwaardelijk houden van mezelf!

En dan ben je gewoon!

Nee! Ik ben niet normaal, maar dat ben ik dus ook nooit geweest sorry. Naar de normen van de kudde dan, anders had ik niet zo geforceerd hoeven doen.

Dit is wie ik ben!

Dit is wat ik ben!

Niet wie jij denkt dat ik ben, niet wie jij wilt dat ik ben.

Nope, ik ben ik!

Een limited edtion!

Een speciaal totaalpakketje!

The good, the bad, the ugly!

Het is allemaal ik!

Take it or leave it!

Vind je me leuk? Cool!

Vind je me niet leuk? Ook prima!

Als ik mezelf maar leuk vind en oh oh oh wat was dat ooit anders!

Misschien denk je wel welke assertiviteitstraining heeft zij gedaan dan?

Geen! Haha

Dat is juist zo cool!

Ik heb me ontdaan van de bullshit die ik ooit ben gaan geloven en aan heb genomen als mijn waarheid, mijn waarheid maar niet de waarheid! Maar alles wat er in mijn hoofd gebeurde dat was waar voor mij en dat was niet lief, dat was pure zelfkastijding!

Maar ik weet nu met je eigen gedachten en je eigen overtuigingen creëer je je eigen realiteit en met die realiteit creëer je je eigen leven!

Dus je bent de creator van je eigen leven!

Ik herhaal hem nog een keer…

Je bent de creator van je eigen leven!

Er daar zit hem de kracht!

De kracht om je vrij te breken uit een mentale gevangenis waarin je de slaaf bent van je eigen gedachten!

Wat je ook denkt, je hebt altijd gelijk!

En daar zit hem dus ook de macht mensen! De macht die op ons uitgeoefend wordt om ons gevangen te houden in een mind-control-matrix gebaseerd op angst, lijden, verdriet, pijn, paniek en zorgen zodat ze ons kunnen blijven onderdrukken, controleren, sturen en manipuleren.

Oftewel we worden dom en klein gehouden terwijl we oneindige wezens zijn met een oneindig weten en we zijn onmetelijk krachtig!

We zijn goddelijke wezens en wat zal er gaan gebeuren als we allemaal weer zouden gaan leven vanuit ons ware potentieel en vanuit ons multidimensionale bewustzijn?

Dan kunnen ze ons niets meer maken!

We creëren immers met onze eigen gedachten en onze eigen overtuigingen onze eigen realiteit en met die realiteit creëren we ons eigen leven remember?

Ze kijken wel uit!

Dan krijg je allemaal van die ongeleide projectielen zoals ik!

Die krijgen ze niet meer zo gemakkelijk in het gareel hè?

Nee dat zijn rebellen! Warriors!

Freedom is a state of mind!

Voor geen goud dat ik dat kooitje nog een keer in ga!

Ik ben geworden wie ik was gecreëerd om te zijn!

En dit lieve mensen, dat hoef je alleen maar te gaan snappen!

Dan kan je het gaan ownen, dan kan je het gaan helen en zo kan je het nailen!

Ownen + helen = nailen!

We zitten dus massaal gevangen in ons eigen kooitje terwijl het deurtje gewoon openstaat en velen van ons hebben het niet door.

En of het nou voelt als een nederlandse gevangenis waarin je van alle comfort voorzien bent of als een peruaanse gevangenis waar je je leven niet zeker bent…

Gevangen = gevangen maar de bevrijding = bevrijdend!

Ik spreek uit ervaring!

You’re the lock… you’re the key…

You’re the only one to break yourself free!

Jij bent het slot… jij bent de sleutel…

Jij bent de enige die zichzelf kan bevrijden!

Hoe ironisch is dat nou toch? We zijn de sleutel van onze eigen kooi? En we hebben het gewoon niet door?

Sommige mensen weten wel dat ze gevangen zitten in hun eigen kooitje maar ze hebben geen idee wat het slot en de sleutel is dus hoe kunnen ze zich ooit bevrijden?

Andere mensen rennen als een hamster door een hamsterwiel en hebben geen idee hoe hard ze aan het rennen zijn laat staan dat ze door hebben dat ze gevangen zitten.

Dan is er nog een groep die is meer dood dan levend die zijn aan het overleven, lees verzuipen.

En ten slotte hebben we nog een groep die is begonnen met sterven voor de dood.

Als je stopt met groeien dan begin je met doodgaan.

Om er weer even een quote tegenaan te gooien, Benjamin Franklin die zei het heel mooi:

“Sommige mensen sterven als ze 25 zijn maar worden begraven als ze 75 zijn”

Triest maar wel de keiharde waarheid!

Stelletje bastards!

Maar eeeeeey ze hebben niet op ons gerekend!

De zwarte schapen!!

Dat stelletje losers?

Yep!

We hebben mooi die damn code gekraakt en nu weten, gaan en wijzen we anderen de weg!

En weet je wat nog cooler is? We hebben een shortcut voor anderen!

Hoe cool is dat nou?

Een shortcut!

Dus anderen hoeven niet in dezelfde valkuilen te donderen en tegen dezelfde muren op te lopen. Nou ja eigenlijk gaat het wel wat verder dan dat helaas.

Maar ik ben dus 1 van die weirdos die hierin de code heeft gekraakt en als ik mijn bevindingen deel met anderen dan zeggen ze altijd het klinkt zo logisch wat jij zegt!

Het is ook een weten dat je weet!

En dan is het meestal een whoooohooo en een stiekem vreugdedansje!

Nou ja voor de zwarte schapen dan…

Wij hebben namelijk geleerd om ons in te houden.

We hebben onze eigen manier van communiceren, humor en onze eigen interessante manier van denken en onze eigen kijk op zaken en het leven maar bovenal we spreken onze eigen taal.

Waar gaat dit in godsnaam over?

Doe eens ff normaal! Alsjeblieft zeg!

Weet je?

We kunnen het nooit goed doen.

Wij zijn waaaaaaaaaaaaaaayyyyyy too much!!

Van het goede of van het verkeerde!

Ik ook hoor!

De persoon die mij kan temmen moet nog geboren worden denk ik, ik wil namelijk niet getemd worden snap je?

Ik ben zelf in dat kooitje gaan zitten ooit en ik bepaal zelf dat ik er nu uitkom.

Want ik ben waanzinnig trots op wie ik ben en op wat ik ben want wat ik heb geflikt dat kunnen niet veel mensen zeggen.

Uit dat kooitje komen soit maar nu denk ik echt het kan me helemaal niets meer schelen! Ik ben mijn akwardness, crazyness, weirdness, mijn wrongness, mijn whateverness aan het vieren!

En mijn wrongness is mijn strongness!

En ik ben damn gifted!!

Dat zijn we allemaal, we hebben allemaal onze eigen unieke talenten en onze spirituele gaven.

Einstein zei het al zo mooi, iedereen is een genie maar als je een vis gaat beoordelen op zijn klimcapaciteiten dan zal hij zijn hele leven blijven geloven dat hij dom is.

Precies dat dus!

Dom en klein houden die hap!

Denk maar eens aan een olifant die in het circus stond aan een paaltje met zo een lullig kettinkje. Ik heb me altijd afgevraagd, hoe dan?

Zo een beest? Even een beetje goed zijn best doen en het paaltje is uit de grond?

Die olifant heeft vast wel zijn best gedaan hoor toen ie net aan dat kettinkje vast kwam te zitten alleen toen was de olifant nog klein en niet zo sterk. Hij heeft het 1x gedaan, 2x, 3x maar het is hem niet gelukt en wellicht deed het hem ook pijn.

Gaan we weer!

We doen 2,5 x meer ons best om pijn te bestrijden dan om plezier en geluk te ervaren en in dit geval vrijheid dus en hij heeft het wellicht opgegeven.

Maar hij groeide en werd groter en sterker en sterker maar hij weet, nee, nee ik heb het geprobeerd.

Ik ben niet gek!

Het is me niet gelukt en hij doet het niet meer.

Terwijl hij nu oersterk is!

Maar waar het om gaat… hij heeft een beperkt eigen geloof!

En dat is precies waar de mensheid dus ook mee dealt…

Gevangen in hun eigen kooitje terwijl het deurtje gewoon openstaat…

Het begint allemaal met een verlangen een verlangen dat je wilt dat het anders wordt…

Je bent immers zelf in dat kooitje gaan zitten, het is ook niet aan mij om jou uit dat kooitje te trekken het is aan jou om in te zien dat je zelf in dat kooitje bent gaan zitten maar bovenal waarom ook alweer?

Zodat je het kan gaan ownen, helen en nailen.

Maar you’ve got to feel it to heal it!

En dat is de reden dat veel mensen dit proces niet aan durven, ze zijn bang! Bang voor pijn! Oude pijn! Afwijzing! Wat anderen ervan zullen denken etc. etc.

Maar daar zit ook weer een adder onder het gras want in dit geval is angst dus een slechte raadgever want dat houdt je opnieuw gevangen in je comfortzone.

Tijdens mijn onderzoek ontdekte ik hier een patroon in…

Ze zeggen het zo mooi als iets 1x gebeurt dan is het een incident, 2x dan is het toeval en 3x dan is het een patroon en hier zit op zeker een patroon in.

Aan de ene kant begreep ik er niets van en aan de andere kant begreep ik er alles van. Ik ben het alles gaan onderzoeken om het niets te kunnen begrijpen.

Het was zowel fascinerend en schokkend tegelijk toen ik ging ontdekken dat het een soort fuik is waar we massaal steeds in terecht komen en dat het bijna onmogelijk is om op eigen houtje eruit te komen.

Ik herinnerde me van vroeger dat ik het mijn dal met Dreft noemde, zeepsop dus.

Wat je bijvoorbeeld ook op een stormbaan hebt.

Als ik probeerde eruit te klimmen gleed ik weer terug.

Het was een uitzichtloze situatie, een eindeloze tunnel zonder lichtpuntje, geen idee waar ik het voor deed!

Inmiddels ben ik wijzer…

Toch is zelfstandig bevrijden uit je eigen kooitje nog wel te doen maar uit de matrix is een ander verhaal. Dat laat je op een gegeven ogenblik “checkmate” staan en dan sta je echt vast, muurvast.

Been there! Done that too!

Vandaar de titel van mijn boek maar wel tussen aanhalingstekens want je staat dus niet echt vast.

Het is een mentale gevangenis.

Nadat ik zelf vrij gebroken was ben ik mijn eigen leven gaan bestuderen en kraakte ik nog veel meer codes, eigenlijk ontdekte ik steeds meer mazen in het net waardoor ik kon ontsnappen maar waardoor ik ook gevangen kon worden gehouden in de matrix.

Elk level had zijn eigen devil zeg maar en het werd steeds zwaarder en ik moest steeds harder vechten.

Toen ik eindelijk vrij gebroken was en aan de andere kant van het net stond zag ik dat ik mijn eigen grootste saboteur was en toen ben ik zoals Steve Jobs het zo mooi zegt “the dots gaan connecten”.

Bizar hoor pfff!

Wat dat betreft zijn we echt geprogrammeerde kuddedieren hoor want achteraf gezien was het eigenlijk heel simpel! Belachelijk simpel! Maar het was niet gemakkelijk want ik moest het zelf doen.

En eigenlijk heb ik door een aantal inzichten de ingang van de weg naar bevrijding kunnen vinden.

Het is echt net als schaapjes in een wei met schrikdraad erom alleen dan zit het in ons systeem. Het zit tussen onze oren zoals ze dat zo mooi zeggen.

Maar als ik het kan dan kan iedereen het!

Want we zijn allemaal 1!

Ik ben jou, jij bent mij, ik ben jou een paar stappen verder in dit proces.

Of jij bent mij, ik ben jou, jij bent mij een paar stappen terug in dit proces.

In dit proces dan hè? In een ander proces ben jij wellicht weer tig stappen verder. 

Maar zoals ik al zei het begint allemaal met dat verlangen!

Een verlangen dat je wilt dat het anders wordt.

Als je altijd doet wat je altijd deed zal je altijd krijgen wat je altijd kreeg!

Same shit, different day!

Ben je daar echt klaar mee?

Echt?

Dat verlangen dat heeft namelijk een katalysator effect en stelt een proces in werking met oneindige mogelijkheden, je bent immers een oneindig wezen met een oneindig weten remember?

Maar dat verlangen dat is ook nog best een dingetje, we komen namelijk niet in actie vanuit dromen maar vanuit pijn maar we doen daarnaast dus wel weer 2,5 x meer ons best om pijn te bestrijden dan om plezier en geluk te ervaren.

De wil om te winnen moet sterker zijn de angst om te verliezen.

Maar om die shit te kunnen ownen, helen en nailen moet je het echt aangaan!

Zoals ik al zei you’ve got to feel it to heal it!

The only way out is in!

Maar daar heb ik dus ook de code in gekraakt!

Leuker kan ik het niet maken maar wel minder pijnlijk en stiekem heel cool!

Maar laat het zandlopertje het eerst maar weer even verwerken 😉

Ik vertel snel verder ok?

Tot gauw!

Veel liefde, licht, magie en bewustzijn gewenst.

TO BE CONTINUED…